بابا لنگ دراز در شیکاگو

فیلم: ایندیانا جونز و شهر جمجمه های بلورین

کارگردان: اسپیلبرگ                    

بازیگران: هریسون فورد، کیت بلانشه، کارن آلن

کمتر جمعی به گوناگونی تماشاچیان یک فیلم ایندیانا جونز است: میانسالانی که به هنگام اولین فیلم ایندیانا جونز در 1984 جوان بوده اند و جوانانی که در سالهای گذشته شیفته این باستانشناس ماجراجو شده اند. و کمتر فیلمی به اندازه ایندیانا جونز تخیلیست. آخرین باری که شما یک باستانشناس و تاریخدان را جذاب دانسته اید کی بوده است؟

هریسون فورد برای یک بازیگر شصت و چند ساله نقش ایندیانا به خوبی ایفا می کند. کارن آلن محبوبه او از اولین قسمت این ماجراها به این آخرین قسمت می آید تا جبران زمان از دست رفته را بکند. ماجرای فیلم مانند روز استقلال و چندین فیلم دیگر درباره مهمانان ناخوانده فضاییست و البته داستان الورادو، شهر افسانه ای با سنگفرشهایی از طلا، به نمک ماجرا اضافه می کند. و البته کیت بلانشه با شمشیری به کمر شیطان قرمز، شوروی سابق، را نمایندگی می کند.

فیلم تقریبا در همه چیز دو نیمه است: در داستان، در بازیگران و حتی در هیجان آفرینی یک نیمه خوب و یک نیمه کسل کننده دارد. باور کردن کیت بلانشه شمشیر به کمر سخت است و آدمهای بد قسمتهای پیشین واقعیتر به نظر می رسند. نیمه دوم فیلم هم از دنیای پر رمز و راز باستان جدا می شود تا وارد داستانهای تخیلی قرن بیستم گردد. با اینحال هریسون فورد ایندیانا جونز را به پرده باز می گرداند. و گرچه در بعضی از صحنه ها به نظر می آید او هم چندان از پرسه زدن در معابد آمریکای جنوبی خوشحال نیست اما  کار خود را به خوبی انجام می دهد.

اما مانند بقیه فیلمهای ایندیانا جونز این فیلمیست برای سرگرمی …. و البته سرگرم کردن چنین گروه متنوعی خوب است.