بابا لنگ دراز در شیکاگو

برنده نخل طلایی کن “چهار ماه، سه هفته و  دو روز” فیلمی از  رومانی به کارگردانی کریستین مانگیو و بر اساس سناریویی از خود اوست.   فیلم به بارداری ناخواسته و سقط جنین در رومانیای کمونیست دهه هشتاد می پردازد.

گابیتا و آناماریا دو دوست هستند که با یکدیگر در خوابگه دانشگاه هم اتاق هستند.  گابیتا نا خواسته  باردار شده است و در پی سقط جنین است و از آناماریا کمک می خواهد. فیلم با دنبال کردن آناماریا تشویش، اضطراب، بی پناهی و تنهایی فرد را در رومانی چائوشسکو به تصویر می کشد. سقط جنین عملی غیر قانونی در جامعه ایست که هنوز به سنتهای قدیمی خود پایبندست. و کسانیکه به گابیتا و آناماریا کمک می کنند به دنبال چیزی بیشتر از پول هستند.

برای تماشاگر غربی باور فیلم و داستان آن دشوار است. برای کسانیکه تنهایی مطلقی را که در آن نمی توانند به هیچکس و هیچ جا اعتماد کنند، تجربه نکرده اند، داستان فیلم یک کابوس بد سورئالیست است. با این حال ماجرای فیلم واقعیست  و مانگیو آنرا بر اساس مشاهدات خود در ”عصر طلایی”چائوشسکو نوشته است. فیلم از فیلمبرداری خلاقانه ای بهره می برد که در به تصویر کشیدن التهاب و تشویش آناماریا موفق است.

دیدن این فیلم به تنهایی عاقلانه نیست.