کریسمس دسامبر 24, 2007
Posted by chicagonameh in زندگی روزمره.1 comment so far
جایی مسیحای هندل را می خوانند: “و امشب کودکی زاده می شود در میان ما”
خیابانها خلوت است. وگاهی صدای ماشینی که از شام آخر جا مانده است و شتابان می راند سکوت را برهم می زند. یکی از آن شبهاست. بخصوص برای دانشجویان ایرانی اینجا و آنجا تک افتاده در دانشگاهها و خوابگاههایشان. همه دنیا رفته اند. کلاسها خالیست، اتاقها خالیست، دفترها خالیست، نوشته های روی وایت بوردها یک هفته است پاک نشده اند.
همه چیز ساکن است و فقط صدای سکوت است که شنیده می شود. و تنهایی که توضیحی ندارد. و خانواده ای که دور است. و سوالی که پرسیده می شود و اراده ای برای به پیش رفتن. زندگی می گذرد.
“و کودکی زاده می شود در میان ما، تا از صلح بر زمین سخن گوید.”
