بابا لنگ دراز در شیکاگو

جمعیت ایرانیان مهاجر و دانشجو در شیکاگو نه از نظر کمی و از نظر نسبی به اندازه بسیاری از شهرهای دیگر آمریکا نیست. در ایالات کالیفرنیا و تگزاس ایرانیان به مراتب بیشتری زندگی می کنند و جامعه ایرانیان در ویرجینیا و مریلند کم شمار نمی باشد. با این حال و طی 18 سال گذشته  فستیوال سالانه فیلمهای ایرانی در این شهر به همت مرکز فیلم گن سیسکل هر سال برگزار شده است.   

 در جشنواره امسال فیلمهای: قاصدکها در باد می رقصند، چند روز بعد، نیوه منگ، اتوبوس شبانه، آن سه، فرش ایران، کارت قرمزو سوت سکوت به نمایش درآمدند. فیلم اخراجیها هم قرار بود نمایش داده بشود که نمایش این فیلم لغو شد.  شب گذشته فیلم سوت سکوت به کارگردانی امیر حمز به نمایش درآمد که با استقبال تماشاگران مواجه شد.   

امیر حمز یک آلمانی ایرانی تبار است که در دانشگاههای برلین و لندن فیلم خوانده است. او از سال 1999 با شبکه های تلویزیونی همکاری کرده است. سوت سکوت اولین تجربه بلند سینمایی اوست.  سوت سکوت به مطالعه موسیقی زیرزمینی ایران می پردازد و می کوشد از آنچه که در پس درهای بسته می گذرد تصویری به مخاطب خود ارائه نماید. با کوبیدن به درهای فضای خصوصی جوانان و موسیقیدانان نسل پس از انقلاب سوت سکوت یک گام انقلابی بر می دارد و  چهره کلیشه ای رسانه های غربی از ایران را زیر سوال می برد. فیلم در ارائه تصویری واقع بینانه و غیر سیاسی از دنیای موسیقی زیرزمینی ایران موفق است. 

موسیقیدانان و خبرنگارانی که فیلم با آنها مصاحبه می کند، به شرح مشکلات مختلفی می پردازند که با آن مواجه هستند. فیلم به مخاطب خود کمک می کند تا به برداشتی از دستگاهی دیوان سالار بپردازد که بر امور صنعت موسیقی ایران حاکم است. مخاطب فیلم نتیجه می گیرد که قطعا بسیاری از مشکلات موسیقیدانان ریشه در برداشتهای رسمی و دینی دارد. با این حال این بورکراتهای وزارت ارشاد هستند که راه را بر یافتن یک راه حل عملی بسته اند. فیلم نمی کوشد کسی را تبرئه یا محکوم کند. تلاش فیلم بیان داستان هنرمندانی است که می کوشند در یک فضای محدود به ارائه و ساخت قطعات موسیقی خود بپردازند.  

فیلم با اعضای گروهای موسیقی متفاوتی مصاحبه می کند: رپ، راک، ترانس و پاپ و همه ژانرهای موسیقی جهانی در این فیلم حاضرند. گرچه با عطر و بویی ایرانی.  فیلم نه به خوش باوریها دامن می زند و نه باورهای سیاه و تاریک را می پسندد. سوت سکوت یک فیلم واقع بینانه درباره آدمهای واقعی است. آدمهایی که در پشت درهای بسته نوای دل خود را می نوازند. دیدن این فیلم به همه توصیه می گردد.